Oldefar, Sjugurd Garmo (1896–1991), var gardbrukar og spelemann frå Garmo i Lom. Han og oldemor Helene var budeier på setra i Kleppdalen. Opphalda på Uppigardssetra i Kleppdalen vart produktive år for oldefar som komponist. Han var særs glad i dyr, fjell og natur, og dette gav mykje inspirasjon til slåttane hans. Han meinte at han høyrde melodiar i naturen rundt seg, og komponerte ofte medan han gjekk i fjellet, noko ein høyrer ein i vemodet i musikken hans. Han komponerte både gammaldans- og bygdedansmusikk, og skreiv spesielt mange springleikar. Sjugurd skreiv til saman opp imot 50 slåttar, og dei er kjende for sitt tradisjonelle, men samstundes nytenkande særpreg. Eg har samla inn ein heil del arkivopptak etter oldefar, som dannar grunnlaget for denne utgjevinga. Det er allereie gjeve ut ein del versjonar av nokre av slåttane hans, men mange av dei er både spelt og forma etter moderne spel, og for det meste i arrangert samspel. Hovudmålet mitt med denne utgjevinga er å gjere tilgjengeleg Sjugurd Garmo sine komposisjonar, med fokus på å lyfte fram det gamle preget han hadde i spelet sitt og i komposisjonane sine. Sjølv om fl eire av slåttane er å høyre både på innspelingar og i konsertsamanheng, er også ein stor del berre å fi nne gjennom lite tilgjengelege arkivopptak. Eg ynskjer å gå attende til slik Sjugurd spelte slåttane – både med tanke på tonalitet, takt og framføring. Eg har handplukka ei blanding av dei gløymde og utelatne slåttane hans, i tillegg til dei eg likar aller best.
